Прыгожы сын
Ты прыйшоў, ты прыйшоў прыгожы сын.
Край твой спіць, край прыемна бачыць сны.
Хто б са злодзеяў ня йшоў,
За багаццем у лясы -
Край твой спіць, край прыемна бачыць сны.

Снег ідзе. Снег ідзе каторы год.
Смерць вакол.
Смерць ваюе гарады.
Памажы сваім сябрам, аднавіць у нас сады
Толькі спяць. Толькі спяць твае сябры.

Ты ідзеш! Ты ідзеш да нас праз сон!
Уратуй! Хай жа скончыцца зіма.
У руцэ тваёй страла,
У другой двуручны меч,
Толькі дзе? І каго ты будзеш сеч?

Вось і ты! Вось і ты прыгожы сын.
Край твой спіць, з ім і ты салодка спіш.
Хто б праз возера ня йшоў,
За багаццем у лясы -
Будзе спаць! Будзе бачыць нашы сны!

Ахвяра
Я ахвяра вакумнай працэдуры.
Мяне забілі ў раннім дзяцінстве.
Разбітае яйка няшчаснай натуры:
Мае вушы не чулі, а зубы не грызлі.

Мне не паставяць прапіску ў пашпарт,
І ўжо не папіць мне гарэлкі з сябрамі.
Не шанціць сасаць мне матуліну цыцку,
І глебу не есць, каб у войска не бралі.

Мяне не палюбіць матуля, і татка,
За ручку ў садзік адвесці не зможа.
Я знік. Мне не быць не сястрычкай, ні братам,
Ніхто не палюбіць і не дапаможа.

Велічны пан
Велічны пан!
Я сам!
Я сам, мне ня трэба ніхто!
Хто? Хто? Беларус?
Вядома.
Адразу на твары відно?

Быдла? Хай сабе быдла.
А што?
Дый нічога, я так.
Абрыдла мне гэта,
Агідна!
Дык як наша бульба на смак?

Што, спадабалася?
Пэўна ж!
Смачная бульбачка, што?
Чарку да шкваркі?
Прыемна!
Хіба непрыемна?
Няўжо?

Калі ж непрыемна, прабачце.
Бо болей нічога няма.
Знайсці?
Пашукаць?
Можа скрасці?
А гэта ўжо вы дарма!

Красці тут вельмі ня добра.
Хоць мы талерантныя пан.
Але паглядзі, вось вінтоўка,
А тут табе не рэстаран!

Бывай, наш Бог нам даруе.
Прабач, паспрабуй зразумець.
Што нам дабрыні не бракуе,
Проста ня трэба барзець!